Zimą ogród może zostać na kilka dni przykryty ochronną warstwą śniegu, lecz najbardziej prawdopodobny układ pogody to lekki mróz, po którym nastąpi okres ocieplenia i deszczów. Woda pochodząca z topniejącego śniegu lub bezpośrednio z opadów deszczu jest niezbędna do życia roślinom zimozielonym.

Natomiast zdarzające się w naszym klimacie okresy kilkunastostopniowych mrozów bez okrywy śnieżnej, w połączeniu z zimnym wiatrem, są bardzo niekorzystne i groźne dla roślin w ogrodzie. Szczególnie wrażliwe na taką pogodę są byliny posadzone jesienią, które nie zdążyły się właściwie zakorzenić oraz te, które nie zahartowały się z powodu zbyt długiego nawożenia i podlewania jesienią.

Można powiedzieć, że w okresie wzrostu, a szczególnie jesienią, natura przygotowuje rośliny skalne, byliny, krzewy i drzewa do zimy. Nowopowstałe pąki liściowe i kwiatowe, które rozwiną się w następnym roku, pokrywają się łuskami lub podwójną warstwą tkanki ochronnej. Pąki konwalii i innych roślin, których części nadziemne zamierają na zimę, pokryte są łuskami i zwykle przykryte warstwą ziemi oraz opadłych liści, pochodzących z sąsiednich drzew i krzewów.

Może się wydawać, że zimą niewiele jest do zrobienia w ogrodzie, jednak samo projektowanie ogrodów na następny sezon, jak widać, nie jest jedynym zimowym zajęciem ogrodnika.