Oczywiście wszyscy uznajemy siebie za zupełnie normalnych ludzi. Dla nas normalne i właściwe jest to, co sami sobą reprezentujemy. Z trudem zauważamy fakt, że obok nas są także ludzi, którzy wyglądają i mają nieco inne niż my problemy. Trudność w zaakceptowaniu tego faktu budzi nietolerancję. Czasem możemy kogoś urazić nawet nie brakiem tolerancji, lecz samej akceptacji. Na przykład ludzie niepełnosprawni. Oni w jakiś sposób burzą nasze poczucie normy. Bo niby tacy sami, a jednak inni. Wiemy, że w niektórych sprawach potrzebują życzliwości i pomocy, lecz jakoś wolelibyśmy, aby tej pomocy udzielił im ktoś inny. Stworzyliśmy świat dla naszej wygody zapominając o tym, że wystarczy tak niewiele, aby z tych wygód korzystało więcej osób. Dlatego znajdują się tacy, którzy chcą ten stan zmienić. Zakładają fundacje i stowarzyszenia pomagające osobom niepełnosprawnym w powrocie do normalnego życia. Inicjatywa leży po stronie gmin. Świetnie pod tym względem radzi sobie na przykład gmina Lublin. Reszta powinna iść tylko ich śladem.