W XVI i XVII w. o bogactwie Londynu decydowały zatoczone nabrzeża portów rejonie London Bridge, wówczas jedynego moslu nad “amizą. W 1802 r. z powodu rozwijającej się błyskawicznie wymiany handlowej z krajani Imperium Brytyjskiego wy. budowano nowe doki, każdy dla bezpieczeństwa otoczona murem i przeznaczony d|a innego rodzaju towarów. Już jednak w połowie XIX w. polowi zaczęła coraz bard/ioj zagrażać kolej. W latach 60. XX w., gdy na morzach pojawiły się gigantyczne kontenerowce, port ostatecznie przeniesiono do Tilbury i przystąpioio do likwidacji doków. Prze/ prawie dwie dekady nie działo się nic; dopiero w 1981 r. powołano do życia London Docklands Development Corporation (LDDC), pcwier/ając jej zadanie przekształcenia 20 hektarów nieużytków, leżących między Tower Bridge a Woolwich, w nowoczesną dzielnicę micszkaniowo-biurowąnazwanąpo prostu Docklands. Bardzo szybko do Wapping przeniosły się redakcje ga/et Ruperta Murdocha, a po nich kilka innych wielkich firm, ale w d/icsięć lat później z powodu recesji i jraku przyzwoitej komunikacji publicznej łączącej Docklands z centrum Londynu, v dzielnicy uderza surrealistyczna martwota. Obok obskurnych bloków i starych nagazynów zamienionych w ekskluzywne mieszkania stoją oszałamiające architekturą supernowoczesne biurowce w znacznej części puste. Docklands można obejrzeć z pokładu jednego ze statków wycieczkowych pływających po Tamizie. Kto jednak interesuje się bardziej współczesną architekturą, powinien wybrać się na przejażdżkę sterowaną komputerem kolejką zwaną Docklands Light Railway (DLR). O charakterze dzielnicy dużo mówi fakt. że pociągi kursują w tygodniu tylko do ok. 21, a w soboty i niedziele wcale, aczkolwiek nodobno ma się to zmienić.

Pierwszym dokonaniem LDDC była przystań jachtów na wschód od Tower Bridge, A’ doku św. Katarzyny. Kręcą się tu co prawda głównie nadęci urzędnicy z okolicznych biur, ale jest to w sumie bardzo atrakcyjne miejsce, w którym można posiedzieć przy szklaneczce czegoś mocniejszego i pogapić się na łodzie. Badzicj na wschód leży l.i-mehouse, w XVIII i XIX w. ważny ośrodek przemysłu okrętowego, port. / którego, odpływały statki do Europy, oraz pierwsza praca w Londynie dzielnća chińska przedstawiana v popularnych wiktoriańskich książkach i prasie jako jedna wielka palarnia opium i jaskinia hazardu.