pare zdań na temat sztuki współczesnej: epoka w dziejach [link]sztuki[link], którego ramy czasowe wyznacza się na 2. połowę XIX wieku i 1. połowę XX. Otwiera on nowy etap, w którym kończą się wielkie style. Stosuje się tu podział na ugrupowania artystyczne czy manifesty.
Sztuka nowoczesna zaczęła się wraz ze zjawiskiem w kulturze nazwanym modernizmem (angielskie słowo modern znaczy nowoczesny). Charakteryzowało się ono odejściem od realizmu w kierunku symbolizmu, a także silnym podkreślaniem odrębności społecznej. Modernizm występował w wielu krajach europejskich i pod wieloma różnymi nazwami, np. w Wielkiej Brytanii jako modern style, we Francji Art Nouveau, a w Niemczech Jugendstil.
Koniec okresu sztuki nowoczesnej jest dość umowny. Przyjęto, że prace powstałe w latach po II wojnie światowej nazywane będą współczesnymi.
pare zdań o sztuce starożytnej:
Najstarsze malowidła związane są z przedstawieniami zoomorficznymi. Nieznane są przyczyny powstania tych malowideł. Są teorie wiążące je z obrzędami lub rytuałami błagalnymi. Prawdopodobna jest ich funkcja estetyczna oraz ucząca (nauka dla młodych łowców). Oprócz wyobrażeń istot odnalezione zostały figurki przedstawiające postać kobiety. Badaczy zastanawia różnica sposobu w artystycznym pokazaniu sylwetki zwierząt i człowieka. O ile zwierzęta rysowane są w sposób naturalistyczny to postacie kobiet mają wygląd mocno przesadzony. Wyolbrzymienie ich cech płciowych może być związane z kultem płodności oraz preferencjami prokreacyjnymi - starsze, tłuste kobiety zapewniały większe szanse przeżycia potomstwa.
Wraz z nastaniem osiadłego trybu życia, poznaniem nowych materiałów (ceramiki, miedzi, brązu a później żelaza), zmieniają się motywy zdobnicze spotykane w zachowanych zabytkach kultury. Pojawiają się abstrakcyjne układy linii, plam. Z tego typu dekoracjami związane są motywy falistej wstęgi opasującej naczynia, ząbkowania występujące na przemian z powierzchniami gładkimi. Okres narodzin architektury wiąże się z przekształceniem gospodarki łowieckiej w gospodarkę związaną z uprawą roślin, przyjmowany jest wraz z pojawieniem się budowli związanych z pochówkiem.
Jeszcze szybko trochę teoretycznych rozważań czym jest kultura i sztuka: Kultura (z łac. colere = uprawa, dbać, pielęgnować, kształcenie) termin wieloznaczny, pochodzący początkowo od łac. cultus agri (uprawa ziemi), interpretowany w inny sposób przez przedstawicieli poszczególnych nauk. Kulturę można określić jako ogół wytworów ludzi, zarówno materialnych, jak i niematerialnych: duchowych, symbolicznych (takich jak wzory myślenia i zachowania).Kultura najczęściej rozumiana jest jako całokształt duchowego i materialnego dorobku społeczeństwa. Bywa utożsamiana z cywilizacją. Kultura to również charakterystyczne dla danego społeczeństwa wzory postępowania, także to, co w zachowaniu ludzkim jest wyuczone, w odróżnieniu od tego, co jest genetycznie odziedziczone.Całość wiedzy na temat kultury próbuje integrować dziedzina wiedzy, jaką jest kulturoznawstwo, jednak także na poszczególnych aspektach kultury uwagę skupiają: filozofia kultury, historia kultury, antropologia kulturowa, socjologia kultury, etnografia czy memetyka.W nauce, inaczej niż w języku potocznym, termin kultura nie ma charakteru wartościującego.Główne dziedziny kultury: Kultura materialna: wszelkie wytwory człowieka, technika, umiejętności praktyczne.Kultura duchowa: wiedza, literatura i wszelkiego rodzaju piśmiennictwo, sztuka, w tym: sztuki plastyczne, teatr, muzyka, film, a także wszystko co należy do wytworów umysłu, np. filozofia; Kultura społeczna: wierzenia, normy moralne, ideologia, uczestnictwo w życiu kulturalnym;kultura języka: porozumiewanie się zgodnie z obowiązującą (w danym społeczeństwie) normą językową; kultura polityczna: systemy wartości i wzorce zachowań (polityków, partii) biorących udział w wykonywaniu władzy państwowej lub aspirujących do tej roli;
Sztuka to dziedzina działalności ludzkiej mająca między innymi na celu ukazanie świata widzialnego i odczuwanego; dostarczenie wrażeń estetycznych jest celem ubocznym. Sztuka narodziła się wraz z rozwojem cywilizacji ludzkiej. Wyraz pochodzi od niemieckiego Meisterstück, które oznacza pracę wykonywaną przez ucznia warsztatu cechowego przy jego wyzwoleniu się na mistrza. W innych językach europejskich, szczególnie romańskich, słowo sztuka pochodzi od łacińskiego ars (włoskie i hiszpańskie arte, francuskie i angielskie art), oznaczającego zręczność, biegłość. W starożytności sztukę pojmowano bowiem jako umiejętność wszelkiej wytwórczości. Do sztuk zaliczano również nauki (astronomię, geometrię) i rzemiosło. Średniowiecze podzieliło sztukę na 7 sztuk wyzwolonych (artes liberales) oraz sztuki mechaniczne (również 7), mniej cenione, które w przeciwieństwie do wyzwolonych wymagały wysiłku fizycznego. Do sztuk wyzwolonych zaliczono gramatykę, dialektykę, retorykę, geometrię, arytmetykę, astronomię i muzykę. Malarstwa i rzeźby nie zaliczano w ogóle do sztuk, traktując je jako rzemiosło. Wraz z odrodzeniem rozpoczął się wzrost społecznej roli sztuki i osobistego prestiżu artystów. Dyskusje doprowadziły do uznania malarstwa i rzeźby za sztuki wyzwolone.