Najczęściej plany o budowie snują młodzi ludzie w określonym przedziale wiekowym. Żeby zbudować dom trzeba mieć zapał, energię i motywację oraz możliwości finansowe lub zapewniające spłatę kredytu.Domy są oczywiście dla ludzi w każdym wieku, może przecież tak być , ze dopiero ktoś w wieku emerytalnym ma środki i czas na budowę i ma wtedy największe możliwości aby spokojnie dopilnować całej inwestycji.Dorosłość i własne życie pozwala im często otrząsnąć się z traumy i wybierać dla swojej rodziny drogę rozwoju i zapewnienia jej spokojnego miejsca. Taka rolę często pełnią w ich życiu domy jednorodzinne, które budują. Zawsze jest to jednak jakaś transakcja, w trakcie której nie wszystko można odzyskać bo jeśli mamy naturę przywiązywania się do miejsc będzie nam ciężko na stare lata zmienić lokum na inne i w innych warunkach zamieszkać. Po podjęciu decyzji jest długa droga do własnego domu. Zaczyna się oglądać projekty domów, wybiera działkę, rozeznaje się rynek materiałów budowlanych i wykonawców. To jest świetna przygoda, jak każda z adrenaliną i kosztowna.Psychologowie już dziś biją na alarm,że tak ogromny pęd młodych do samodzielnych mieszkań i to bardzo młodo, nie zawsze daje następstwa w postaci prawidłowych samodzielnych decyzji życiowych oraz małe dzieci są wychowywane w większości przez obcych ludzi a nie dziadków i rodziców. Najtrudniejsze jest raczej samo podjęcie decyzji więc dobrze aby było przedyskutowane i przeanalizowane z rodziną, bo nie da się taką inwestycją obciążyć tylko jednego jej członka i nie podejmować wspólnie wielu zadań i pomysłów pod rozwagę i dyskusję. Taką tradycję też często podtrzymują kolejne pokolenia w danym rodzie i wtedy gdy jeden potomek zostaje na ojcowiźnie drugi stawia nowy dom jednorodzinny na miarę swoich potrzeb i to oczywiście dość często z pomocą rodziny i z ich dużym wsparciem. Rodzina wielopokoleniowa mogła być nawet nie we wszystkim zgodna ale zawsze w przypadku problemów stali za sobą murem. Najlepiej i najbezpieczniej było jak poza mury domu nie wyciekały tajemnice i sekrety rodzinne, nie było plotek i pomówień. Dom wielopokoleniowy uczy cierpliwości do starszych ludzi opieki i troski o nich. To bardzo ważne jak dzieci, które bezgranicznie kochane przez dziadków w ich dzieciństwie, mogą tą miłość odpłacić troszcząc się o nich w chorobie i starości.