MP3 (ang. MPEG-1/2 Audio Layer-3) to struktura stratnej kompresji brzmienia podpierającej się na zmodyfikowanej dyskretnej transformacie cosinusowej i stosujący schematu psychoakustycznego. Format został stworzony we Fraunhofer-Institut für Integrierte Schaltungen. Przy tworzeniu jego poczatkowej implementacji wykorzystywany był m.in. utwór Suzanne Vegi Tom\\\’s Diner w zamiarze dopasowania minimalizacji do tonu ludzkiego głosu. Paczki w tej stukturze dysponują rozszerzeniem .mp3.
Początkowo do kompresji MP3 używano Constant Bit Rate (CBR), czyli do wszystkich ramek wykorzystywano identycznej ilości bitów. Obecnie wykorzystuje się częściej Variable Bit Rate (VBR) charakteryzującego się zmienną przepływnością w wybranym przedziale w trakcie szyfrowania.
CBR dostępne w MP3: 8 kb/s, 16 kb/s, 32 kb/s, 40 kb/s, 64 kb/s, 80 kb/s, 96 kb/s, 112 kb/s, 128 kb/s, 160 kb/s, 192 kb/s, 224 kb/s, 256 kb/s, 320 kb/s.

Szyfrowany ton może posiadać postać w podobny spodób jednokanałową (mono) jak i dwukanałową (stereo). Istnieje także format MP3 Surround (do zapisu dźwięku wielokanałowego 5.1) powrotnie równoległy z poprzednim standardem.
Rozszerzenie formatu mp3 utworzone przez konstruktorów tego formatu pozwalające na zapis formatu 5.1. Zarejestrowane są dwa kanały tak jak we zwykłej mp3, a informacja potrzebna do wygenerowania kolejnych kanałów jest zapisana w Tagach mp3.